سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388

خاطره

      به نام خدا                                                                                                                                                معلمی عشق است وعشق در معلمی' هنر را به من آموخت .

معلمی شها مت است وشهامت در معلمی ' ایثار را به من آموخت .

معلمی سخاوت است وسخاوت در معلمی' مهربانی و عطوفت را به من آموخت .

اولین بار که درب کلاس درس را گشودم ' عشق ' شهامت ' هنر' سخاوت ' ایثار ' مهربانی و عطوفت را همراه دانش ومعلوماتم روی میز و نیمکت معصومیت دانش آموزان پهن نمودم وبا عزیزان وجودم همراه شده ' دستا ن پر مهر و متعلمشان را هدایت نموده تا از این سفره بزرگ گلچین نمایند . در اولین روز کلاس ودرس که متعلم معلمی وفادار و عاشق بودم ' خاطراتی برایم زنده شد . چه زیبا دستم را می گرفت و پا به پای خود خواندن و نوشتن ' جمع و کم را می آموخت . زمین را پر بار ' آب وهوا معتد ل ' اجتماع مسلمان ' قانون اساسی مدون' و احترام به پدر ومادر ودر نهایت ' ارزش در یادگیری بود نه در نمره ی ده و پانزده و بیست. در پایان کلاس اول حروف الفبا را به ترتیب "الف" و"ب" و"ت "  تا "واو" و" ه" و"ی" وقتی از حفظ گفتم از فرط شادی به شدت گریستم وآرزو کردم " کاش معلم باشم وبیاموزانم '                      آنچه را که افتخار ملت فارسی زبان است " .                                                                                                                                           در کلاس درس ' هنر گوش کردن ' حرف زدن ' اجازه گرفتن ' دوست داشتن ' در جمع وبا گروه بودن ' پایداری و دلسوزی ' تکرار و تمرین ' همه را آموختم و امروز به تجربه و دانشم آمیختم و می آموزم آنچه را که می توان آموخت . بچه ها بنویسید : آ ب . " آ " و " ب " نه به این دلیل که نوشیدنی است ' ما یع   حیا ت است ' بلکه سرنوشت توست ' که خشت اول علم توست .  بارور کردن اقتصادو معنویت ملتی است که در تمدن کهن خود گنجینه ای بس عظیم نهان دارد . یک ویک مساوی است با ملت ایران . و ایرانی یعنی تلاش' که مساوی است با افتخار سبز و سفید و قرمز .

اولین روزی که درب کلاس درس را گشودم خودم را روی میز ونیمکت کهنه وفرسوده کنار دیگر دانش -آموزان دیدم وبه من چشم دوخته منتظر کلام ارزشمند " به نام خدا " ست ' تا دوباره آموزش ببیند آنچه را که در ایده آل خود می پروراند . دست مهر وعشق ودلسوزی و هنر بر سر همه ی دانش آموزانی کشیدم که با توان اندک خود اند یشه ی پرتوانی در سر داشتند.  وتا امروز با توانی مثل اولین روز مشتاق دیدار دانش آموزانم هستم وهر بار خود در کنار آنان منتظر آموزش وپرورش نوین می بینم ' که بتوانم بر یادگیری های خود و آنان بیا فزایم .

به امید آن روز که هر معلمی با افزایش معلومات ودانش ' شور وشعف خود دست مهرو محبت وعشق وهنر به سمت فراگیران درازنموده هدایت گر توانمندی های نهفته ی این عزیزان باشد.

فهیمه حسن تبار مربی خرید خدمت کلاس اول قائم آهنگر کلا

نوشته شده توسط مركز قائم در 22:51 | | لینک به این مطلب